np. Panchen (1970) zaliczył do wyróżnianego przez siebie podrzędu Anthracosauria jedynie rodziny Anthracosauridae, Archeriidae i Eogyrinidae. Większość autorów (m.in. Alfred Romer) zaczęła jednak zaliczać do antrakozaurów także szereg innych czworonogów uznawanych za bliżej spokrewnione z owodniowcami niż ze współczesnymi płazami, m.in. przedstawicieli grupy Seymouriamorpha; tak szeroko rozumiane antrakozaury zaczęto też uważać za przodków owodniowców. Tak np. Carroll (1988) do wyróżnianego przez siebie rzędu Anthracosauria zaliczył podrzędy Embolomeri (z rodzinami Anthracosauridae, Archeriidae, Eogyrinidae, Eoherpetontidae i Proterogyrinidae), Gephyrostegida (z jedną rodziną Gephyrostegidae) i Seymouriamorpha (z rodzinami Discosauriscidae, Kotlassiidae i Seymouriidae), a także rodziny o niepewnej pozycji filogenetycznej: Lanthanosuchidae, Nycteroleteridae, Tokosauridae (obecnie te trzy rodziny zaliczane są do zauropsydów), Limnoscelidae, Tseajaiidae (obie obecnie zaliczane do diadektomorfów), Chroniosuchidae i Solenodonsauridae. Włączenie tych wszystkich rodzin do antrakozaurów wydłużyłoby okres istnienia grupy aż do środkowego lub późnego triasu.