W 1953 r. został dyrektorem Centralnego Zarządu Szkolenia Zawodowego, a rok później mianowano go na stanowisko dyrektora generalnego w resorcie górnictwa. Od 1955 r. był wiceprezesem, a od roku 1957 prezesem Wyższego Urzędu Górniczego. W kwietniu 1965 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej. Podczas pracy na uczelni pełnił m.in. funkcje Kierownika Katedry Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Górnictwie oraz Dziekana Wydziału Górniczego. W 1971 r. przeszedł na emeryturę.
Był członkiem Państwowej Rady Górnictwa, Komitetu Górnictwa PAN oraz wielu rad naukowo-technicznych.
Zmarł 21 września 1974 r., pochowany na cmentarzu przy ul. Sienkiewicza w Katowicach.
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy (1964)Lista odznaczonych [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 170, 20 lipca 1964, s.