Aby dostosować ołtarz główny do przepisów liturgicznych, wynikających reform dokonanych po drugim soborze watykańskim, bazylikę wyposażono w ołtarz przenośny, który znajduje się przed ołtarzem głównym.
Dom rodziny Loyola Budynek w typie casa torre (dom-wieża) to budowla z XIV-XV w., podzielona na dwie części; dolna, kamienna, przywołuje formą fortecę, natomiast górna, ceglana, reprezentuje ewolucję budynku w stronę pałacu. Nad drzwiami znajduje się herb rodziny Loyola (słowo to oznaczać może odlewnię z gliny lub chatkę z gliny), złożony z naczynia wiszącego na łańcuchu w otoczeniu wilków. Obok wejścia znajduje się pomnik z brązu, który przedstawia przybycie rannego Íñigo do miejsca jego urodzenia. Budynek posiada cztery poziomy, przez które wytyczono drogę pozwalającą na lepsze poznanie Íñigo; kulminacją przejścia przez dom jest Kaplica Nawrócenia.
Parter służył jako składzik wina i magazyn narzędzi. Jego kamienne ściany wskazują na średniowieczną przeszłość rodziny. W czasie XIII-XV wieku panowie feudalni spierali się o wpływy na terytorium Gipuzkoa, stąd rezydencje budowano w formie murowanych wież;