Obraz zdobył rozgłos nie tylko w Finlandii, ale również w pozostałej części kontynentu. Wzorem dla kobiety na obrazie była Emma Kyöstäjä, która podobnie jak Isto pochodziła z Alatornio. Jesienią 1899 roku obraz został potajemnie wystawiony w willi w dzielnicy Kaivopuisto w Helsinkach. Edvard Isto uciekł z obrazem i wykonanymi odbitkami dzieła przez Szwecję do Niemiec, gdzie w Berlinie wydrukował kolejne odbitki o wymiarach 48 × 37,5 centymetrów. Ponadto obraz pojawił się na pocztówkach w co najmniej sześciu wydaniach, z których jedno zawierało rosyjskie teksty. Alex Federley stworzył pocztówkową wariację obrazu, w której dwugłowy orzeł się poddał i odleciał, pozostawiając kobietę z nienaruszoną księgą.
W 1900 roku Isto zaniósł obraz na plebanię w Alatornio, ale ze względów bezpieczeństwa musiał go przenieść z powrotem do Szwecji. Kilka lat później próbował pozbyć się obrazu, sprzedając go na loterii, ale kobieta z Helsinek, która wygrała obraz, nie odważyła się go przyjąć. Tak więc Isto odkupił od niej obraz i sprzedał go biznesmenowi z Luleå, skąd został przekazany radnemu miejskiemu Niilo Helanderowi w Heinola. Wdowa po radnym przekazała obraz agencji pielęgnującej fińskie dziedzictwo kulturowe.
Przypisy
Kategoria:Malarstwo alegoryczne Kategoria:Obrazy Edvarda Isto Kategoria:Obrazy w fińskich kolekcjach Kategoria:Wielkie Księstwo Finlandii