Znaczenie fortu nie jest do końca wyjaśnione. Nie jest on wymieniony w Notitia dignitatum. Inskrypcje nie wspominają o dowództwie ani o stacjonującym oddziale. Mała pojemność stajni sugeruje, że mógł tu stacjonować tylko mały garnizon, albo że fort był jedynie miejscem odpoczynku i zaopatrzenia konnego oddziału pomocniczego II miliarensis. Fort mógł być też polową kwaterą dla zarządcy prowincji, np. na czas pertraktacji z nomadami.
Budowa Fort został zbudowany na planie czworokąta (wzorcowe Quadriburgium) o wymiarach: 56,30 m (kierunek SE), 57,05 m (SW), 56,75 m (NW) i 55,45 m (NE). Jest podobny do innych fortów rzymskich z III–IV wieku. Znalezione inskrypcje datują budowę fortu na lata 293–306. Powstał w miejscu fortyfikacji nabatejskich. Narożniki tworzą, wysokie na ok. 10 metrów wieże o powierzchni 11-12 m², wystające poza obrys murów na 3,05 metra. Każda wieża miała 3 poziomy, przy czym w każdym znajdowały się 3 pomieszczenia. Największe miało wymiary ok. 5,50 × 4,60 m. Mniejsze: 3 × 3,30 m i 2,90 × 4,70 m. Stopnie kamiennych schodów łączących piętra miały ok. 1,10 m szerokości i były oparte z jednej strony o mur wieży, a z drugiej o kamienny słup stanowiący oś schodów. Dach wież był przeznaczony do użytkowania. Okna znajdowały się jedynie w pomieszczeniach na najwyższym piętrze.