Po promocji na kapitana 1 klasy z dniem 1 listopada 1901, około 1905/1906 był przydzielony do kadry nauczycielskiej Szkoły Kadetów Piechoty w Łobzowie, po czym nadal służył w macierzystym 80 p.p.••<•. Został awansowany na stopień majora piechoty z dniem 1 maja 1913. Około 1913/1914 został przeniesiony do 77 pułku piechoty w Przemyślu i objął tam stanowisko komendanta III batalionu.
Podczas I wojny światowej w szeregach 77 p.p. z Sambora brał udział od początku w działaniach wojskowych. Wraz z oddziałem zwiadowczym (Nachrichten-Datachement) 14 sierpnia 1914 jako jeden z pierwszych przekroczył granicę Imperium Rosyjskiego. 10 dni później zajął trzy mosty w Goraju. Utrzymywał je przez 48 godzin mimo natarcia przeważających sił nieprzyjaciela i tym samym zapobiegł otoczeniu swojej dywizji od strony południowo-wschodniej. Na czele batalionu, złożonego z rozproszonych sił pułków 77 i 45, dnia 3 września otoczył zajęty przez Rosjan las oraz syberyjski 30 pułk piechoty, a wrogie siły częściowo zniszczył i częściowo wziął do niewoli. W tych walkach jego siły liczyły około 4500 ludzi, zaś nieprzyjacielskie około 4000. Łącznie od początku wojny uczestniczył w ponad 30 bitwach, wyróżniając się odwagą.