W zależności od instalacji tryb powietrze-powietrze może zapewniać zasięg, wyprzedzenie (prędkość względną drugiej jednostki) i namiar, chociaż namiar powietrze-powietrze jest zauważalnie mniej dokładny od namiaru ziemia-powietrze. Samoloty wyposażone tylko w TACAN nie mogą otrzymywać informacji o namiarach ze stacji VOR.
Historia mały|Symbol TACAN na mapach lotniczych System TACAN jest ewolucją systemów nawigacji z transponderem radiowym, które wywodzą się z brytyjskiego systemu Oboe z czasów II wojny światowej.
Działanie TACAN można określić jako wojskową wersję systemu VOR/DME. Pracuje w paśmie częstotliwości 960–1215 MHz. Pomiar azymutu TACAN jest dokładniejszy niż standardowy VOR, ponieważ wykorzystuje złożenie dwóch częstotliwości, o składowych 15 i 135 Hz, a także dlatego, że transmisje UHF są mniej podatne od VHF na zjawisko ugięcia fali.
Pomiar odległości TACAN odbywa się w ten sam sposób, co w cywilnych urządzeniach DME. Aby zmniejszyć liczbę wymaganych stacji, stacje TACAN są często zlokalizowane w jednej lokalizacji z obiektami VOR. Takie stacje znane są jako VORTAC.
Transponder TACAN pełni funkcję DME bez potrzeby montowania oddzielnego DME.