Całkowicie zaprzepaścił wysiłki swoich poprzedników w sprawie zjednoczenia z Kościołem wschodnim – w 1281 roku obłożył ekskomuniką bizantyńskiego cesarza Michała Paleologa, uznając go za schizmatyka. Doprowadziło to do unieważnienia postanowień unii lyońskiej w 1283 i próby zorganizowania krucjaty przeciw bizantyńczykom.
30 marca 1282 wybuchło jednak powstanie na Sycylii, przeciwko władzy francuskiej, znane jako nieszpory sycylijskie. Buntownicy zażądali, by Sycylia stała się lennem Stolicy Piotrowej, czemu papież zdecydowanie się sprzeciwił, a także ekskomunikował 21 marca 1283 Piotra III Wielkiego, gdy ten zgodził się przyjąć koronę Królestwa Sycylii.
Papież przyznał mnichom prawo do głoszenia kazań, i słuchania spowiedzi w parafiach. Zmarł 28 marca 1285 w Perugii, półtora miesiąca po śmierci Karola I.
Przypisy "Poczet papieży" Michał Gryczyński
Bibliografia Paweł Janowski, Marcin IV, Simone de Brion, ur. między 1210 a 1220, zm. 1285, papież od 22 lutego 1281, [w:] Encyklopedia Katolicka, Lublin 2006, t. XI, kol. 1238-1239.
Kategoria:Kanclerze Królestwa Francji Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1285 Kategoria:Papieże XIII wieku