157-158; Girolamo Fantuzzi, Notizie degli scrittori Bolognesi. Tomo Quinto, Bolonia 1786, s. 187-188.. Za błędną należy uznać także hipotezę o jego przynależności do kanoników regularnych S. Maria di Reno. Pierwotnym źródłem tej informacji jest notka obituarna w nekrologu kanoników S. Maria di Reno. Nekrolog ten zawiera jednak liczne interpolacje i dodatki z późniejszych stuleci, a sama wspólnota w S. Maria di Reno powstała prawdopodobnie dopiero w latach 1130–1136por. Werner Maleczek: Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216. Die Kardinäle unter Coelestin III. und Innocenz III. Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. Wiedeń 1984, s. 220-221. ; Pier Luigi Chierici: La storia di Casalecchio su Casalecchio Notizie: I Canonici Renani..
Lambert był początkowo archidiakonem w swoim rodzinnym mieście. Najpóźniej w roku 1116Hüls, s. 84, 106; Klewitz, s. 119 nr 3. papież Paschalis II mianował go kardynałem biskupem Ostii. Reprezentował papieża Kaliksta II w czasie rozmów z cesarzem Henrykiem V, zakończonych podpisaniem konkordatu w Wormacji. Jego podpis widnieje na ponad dwudziestu bullach papieskich datowanych między 20 kwietnia 1117 a 1 czerwca 1124Hüls, s. 106-107..