W 1585 r.od Józefa Wereszczyńskiego, biskupa kijowskiego i opata benedyktynów w Sieciechowie, otrzymał wójtostwo w Psarach i w tych dobrach założył wioskę Wólkę JózefowskąObecnie Wólka Kolczyńska, zob. http://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?q=W%C3%B3lka+J%C3%B3zefowska&d=5&t=1. Z inspiracji Jana Zamoyskiego został w roku 1589 kierownikiem szkoły w Zamościu. W roku 1592 objął urząd wójta Lublina, po dwóch latach (od 1594 r.) burmistrza, a rok później (od 1595) został mianowany dożywotnim rajcą. W roku 1594 popłynął Wisłą do Gdańska, a podróż tę opisał w poemacie FlisZob. Klonowic Sebastian Fabian, [w:] Dawni pisarze polscy (od początków piśmiennictwa do Młodej Polski), t. 2. (I-Me), Warszawa 2001, s. 124.. Klonowic zmarł w szpitalu św. Łazarza w LublinieI. Krasicki napisał „Osiadł był w mieście Lublinie, i tam magistratury posiadał. Jak wieść niesie dla nieczułej a zbyt utratnej żony, do takiego ubóstwa przyszedł, iż w szpitalu życia dokonał (...)”., a pochowany został w kościele św. Michała Archanioła.
Twórczość Twórczość Klonowica stoi na pograniczu dwóch epok literackich – renesansu i baroku. Klonowic zaliczany jest do nurtu poezji mieszczańskiej nie tylko ze względu na pochodzenie, ale i doświadczenia życiowe (ławnik miejski, burmistrz) oraz krąg poruszanych tematów (np.