Charakterystyka zapory Jest to zapora typu lekkiego, żelbetowa, o podwójnej krzywiźnie (skierowana wypukłością w stronę wysokiej wody). W momencie budowy była to pierwsza zapora tego typu w Szwajcarii. Zapora była budowana w dwóch etapach. Najpierw w latach 1955–1958, w oczekiwaniu na przebudowę drogi na Przełęcz Św. Bernarda, wybudowano niską (korona na wysokości 1751 m n.p.m.) zaporę pierwotną wraz z ujęciem wody użytkowej oraz ze spustem służącym do opróżniania zbiornika. Następnie do 1964 r. ukończono zaporę właściwą, dobudowaną do pierwotnej od strony niskiej wody.
Zapora ma wysokość (od podstawy fundamentu do szczytu korony) 86 m, długość wzdłuż korony 460 m podzieloną na 26 segmentów. Korona zapory znajduje się na wysokości 1811 m n.p.m. Grubość muru zapory u podstawy wynosi 20,5 m, grubość w koronie 4,5 m. Objętość muru zapory w chwili jej oddania do użytku wynosiła ok. 235 tys. m³. Wydajność upustów dennych wynosiła 80 m³/sekundęWg tablicy informacyjnej przy zaporze, 2010 r..
Z racji swych parametrów (wysokość powyżej 40 m i pojemność zbiornika powyżej 1 mln m³) zapora jest zaliczana do I klasy zapór według wymogów SFOE (Swiss Federal Office of Energy)Georges R. Darbre, Markus V. Schwager, Rocco Panduri: Seismic safety evaluation of all large dams in Switzerland: lesson learned .