Dzięki stypendium studiowała w latach 1948–1950 w paryskiej École nationale supérieure des beaux-arts jako wolna słuchaczka w pracowni Paula Niclausse’a. Ciężka choroba zmusiła ją jednak do opuszczenia uczelni i powrotu do Polski.
Kontynuowała pracę artystyczną, początkowo w obowiązującym socrealistycznym stylu. W 1963 roku wyjechała z Polski i na stałe zamieszkała w Paryżu. Zmarła dziesięć lat później, w sanatorium Praz-Coutant w Passy, po długich zmaganiach z chorobą nowotworową piersi.
Została pochowana na cmentarzu Montparnasse.
Życie prywatne Jej pierwszym mężem był historyk sztuki Ryszard Stanisławski, rozwód w 1958. Ich wspólny syn Piotr Stanisławski (ur. 22 lipca 1952) zamieszkał we Francji, po kolejnym ślubie Szapocznikow z grafikiem Romanem Cieślewiczem.
Twórczość Początkowo tworzyła pełne ekspresji, uproszczone rzeźby figuralne (Pierwsza miłość 1954, Ekshumowany 1956, Maria Magdalena 1957–1958). Dzieła trzydziestoletniej wówczas Polki zwróciły uwagę nie tylko krytyki, lecz także wybitnych artystów europejskich tego czasu. Szapocznikow rzeźbiła wówczas w specjalnie przygotowanym cemencie przez narzucanie materiału (tzw. narzut) na wcześniej przygotowany druciany szkielet.