Wraz z Petrikovicsem zdobył srebrny medal wyścigu kanadyjek dwójek na dystansie 1000 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku, za Ivanem Patzaichinem i Sergheiem Covaliovem z Rumunii, a przed Naumem Prokupiecem i Michaiłem Zamotinem ze Związku Radzieckiego. Zdobył złote medale w wyścigach jedynek na 1000 metrów i na 10 000 metrów na mistrzostwach Europy w 1969 w Moskwie. Zwyciężył w wyścigu jedynek na 10 000 metrów i zdobył srebrny medal w wyścigu dwójek na 1000 metrów (wraz z Petrikovicsem) na mistrzostwach świata w 1970 w Kopenhadze, a na kolejnych mistrzostwach świata w 1971 w Belgradzie zwyciężył w obu tych konkurencjach (w C-2 z Petrikovicsem), a także zdobył srebrny medal w wyścigu C-1 na 500 metrów (za Petrikovicsem).
Zdobył srebrny medal w wyścigu jedynek na 1000 metrów, za Patzaichinem, a przed Lewe, na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium. Na mistrzostwach świata w 1973 w Tampere zdobył trzy brązowe medale: w wyścigach C-1 na 1000 metrów i na 10 000 metrów oraz w C-2 (z Petrikovicsem) na 1000 metrów. Zwyciężył w konkurencji C-1 na 10 000 metrów i zajął 4.