Morfologia Owocnik O zróżnicowanym kształcie: konsolowaty, kopytkowaty, czasem w postaci drobnych guzków. Sąsiednie owocniki mogą się zrastać tworząc wydłużony, półeczkowaty owocnik, lub są ułożone dachówkowato. Zdarzają się też okazy rozpostarte (resupinowate) z nielicznymi guzkami będącymi zaczątkami konsolek. Górna powierzchnia początkowo jest filcowata, niestrefowana, jasnocynamonowa, potem staje się naga, gładka, nieregularnie strefowana barwy orzecha laskowego. Brzeg dość ostry i nieco podwinięty. Rurki jasnobrunatne o długości 1–4 mm, u owocników rosnących na pionowym podłożu są otwarte, czasami pokryte białym nalotem. Pory kanciaste lub zaokrąglone, czasami wydłużone, rzadziej labiryntowate. Przy brzegu kapelusza czasami tworzą krótkie blaszki w ilości od 2–4 na mm, o średnicy 0,18–0,4 mm. Pod lupą można na nich zobaczyć biały, rzęskowaty nalot. Przy dotyku ściera się, i wówczas blaszki ciemniej. Cechy mikroskopowe Trama o grubości 1–3 mm, korkowata, tej samej barwy co rurki, pod działaniem KOH czerniejąca. Składa się z dwóch rodzajów strzępek: grubościennych, żółtawych, pofalowanych o grubości 2–4,5 µm z bardzo nielicznymi septami i sprzążkami oraz cienkościennych, szklistych z nielicznymi sprzążkami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Niszczyca belkowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.