Wysuwano też koncepcję wprowadzenia skargi konstytucyjnej i sądowego trybu rozstrzygania sporów pomiędzy władcą a parlamentem. Próbę urzeczywistnienia tych postulatów podjęli twórcy w okresie Wiosny Ludów. Konstytucja ta przewidywała powołanie do życia Sądu Rzeszy (Reichsgericht) o następujących kompetencjach: rozstrzyganie sporów federalnych rozstrzyganie sporów między organami Rzeszy orzekanie w przedmiocie odpowiedzialności konstytucyjnej ministrów orzekanie w przedmiocie skargi konstytucyjnej.
Mankamentem postanowień konstytucji było pozbawienie Reichsgericht kontroli konstytucyjności aktów normatywnych. Pomimo że konstytucja ta nigdy nie weszła w życie, to wytyczyła kierunek zmian, które zaistniały w późniejszym czasie. Bezpośrednio po Wiośnie Ludów można jednak zaobserwować regres w systemie gwarancji konstytucyjnych, a nie rozwój.