Wiktor Romanowski (ur. 2 listopada 1899 w CiemnohajcachKapelani Wojska Polskiego pomordowani na Wschodzie 1940-1941 (red. Barbara Tarkowska), Warszawa-Mińsk Mazowiecki 2013, s. 269., zm. wiosną 1940 w Kalininie) – polski duchowny prawosławny, kapelan wojskowy w stopniu majora, ofiara zbrodni katyńskiej. Święty męczennik Cerkwi prawosławnej.
Życiorys Był synem Konstantego i Wiery z WłodzimirskichKapelani w Wojsku Polskim..., dz. cyt., s. 69.. Studiował w seminarium duchownym w Żytomierzu oraz na Uniwersytecie Kijowskim (historia i filozofia). Ukończył Studium Teologii Prawosławnej Uniwersytetu Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Został wyświęcony na księdza 7 kwietnia 1921.
W prawosławnym duszpasterstwie wojskowym pełnił funkcje kapelana pomocniczego garnizonu we Włodzimierzu Wołyńskim od 1930. Został mianowany kapelanem rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1932. Do służby czynnej został powołany w stopniu starszego kapelana z 1 lipca 1935. Sprawował stanowisko dziekana Okręgu Korpusu nr I. Ponadto był kapelanem Policji Państwowej. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.