W 1947 ukończył studia na Wydziale Inżynierii Politechniki Warszawskiej, a w 1965 w paryskiej instytucji badawczej Centre de Recherche d’Urbanisme. W 1963 uzyskał stopień doktora, a w 1969 stopień doktora habilitowanego nauk technicznych. Następnie otrzymywał nominacje na profesora nadzwyczajnego nauk technicznych (1974) i profesora zwyczajnego nauk ekonomicznych (1985). Od 1948 do 1949 był asystentem na Politechnice Warszawskiej, a następnie pracował w przedsiębiorstwach budowlanych w Warszawie. W latach 1959–1972 był kierownikiem Zakładu Ekonomiki w Instytucie Urbanistyki i Architektury, a od 1972 do 1974 pełnił funkcję zastępcy dyrektora IUiA. W latach 1974–1981 był kierownikiem Zakładu Ekonomiki Rozwoju Miast na Uniwersytecie Łódzkim, a w okresie 1981–1991 kierował także Zakładem Gospodarki Regionalnej w Instytucie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk. Specjalizował się w ekonomice rozwoju miast i planowaniu przestrzennym. Opublikował ponad 200 prac naukowych.