Dzięki fundacji księżnej Anny powstała nowa gałąź Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą, związana ściśle z domem wrocławskim. Mistrz szpitala dysponował wówczas licznymi dobrami krzyżowców, m.in. dobrami z nadania książęcego potwierdzonymi w 1253 roku, tj. sześcioma lub siedmioma wioskami koło Kluczborka i Wrocławia, wrocławską parafią św. Elżbiety i młynem nad Odrą. Z biegiem kolejnych lat dobra szpitalne powiększyły się: na początku XV wieku było to już dziesięć wsi wokół Wrocławia oraz kompleks nieruchomości wokół szpitala, czyli młyn, browar i spichlerz nad Odrą, kościół św. Agnieszki (niezachowany) i otaczające go domy; zakon dysponował również kluczami do bramy św. Macieja. W XVI wieku powiększała się liczba podopiecznych mieszkających w szpitalu: z 30 osób w 1507 roku do 80 w 1525. W 1810 roku nastąpiła sekularyzacja zakonu.
W 1807 roku w budynku umieszczono szkołę. Budynek był wyposażony w kuchnię, łaźnię, cztery świetlice i rozmównicę. Po rozwiązaniu zakonu dawny budynek szpitalny użytkowany był przez parafię św. Macieja. W 2000 roku właścicielem budynku zostały Zakłady Narodowe im.