Rudkę wymieniono w dokumentach w 1451 r. w kontekście granicy z wsią Koce. W tym czasie dobra rudzkie posiadała zapewne Kordula Korczewska i jej syn Stanisław. Po jej śmierci w roku 1481 powstał spór między Stanisławem Korczewskim i jego siostrą Fedką vel Anną z Korczewskich Dowojnowicz. 6 czerwca 1485 r. przed urzędem ziemskim w Drohiczynie Fedka, z mężem Jakubem, starostą drohickim zrzekła się praw do dóbr dziedziczonych po rodzicach, w zamian za zadośćuczynienie. W następnym roku Stanisław występuje jako jedyny pan na Rudce z prawem kolatorskim miejscowego kościoła.
Właściciele wsi: Korczewscy herbu Prus (1434-1505) Hlebowiczowie herbu Leliwa (1505-1560) herbu Ogończyk, wojewoda witebski, starosta żmudzki (1538-1543) Mikołaj Kiszka (zm. 1587) herbu Dąbrowa, wojewoda podlaski, (od roku 1560) Kiszkowie do 1647 Ossolińscy herbu Topór (1647-1902)