Witold Borowski, ps. Witek, Witold, Wiktor Brzeziński (ur. 13 czerwca 1913 w Radomiu, zm. 2 czerwca 1945 w Antoninie) – członek Stronnictwa Narodowego i Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska oraz podporucznik Narodowych Sił Zbrojnych i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego.
Życiorys W 1932 podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W tym czasie był kierownikiem Sekcji Akademickiej SN i należał do władz Młodzieży Wszechpolskiej. Jesienią 1936 współorganizował akcję blokady Uniwersytetu, zakończonej pacyfikacją uczelni przez specjalne oddziały policji. Z tego powodu został wydalony ze studiów i musiał kończyć je na Uniwersytecie Poznańskim. Następnie został osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej. Po wybuchu wojny obronnej w 1939 nie został powołany do służby wojskowej. Dopiero kiedy zgłosił się na ochotnika z własnym motocyklem, został przyjęty. W czasie walk został ranny w nogę. Dostał się do niewoli niemieckiej, ale zbiegł ze stalagu i musiał się ukrywać. Pod koniec 1939 zaangażował się w działalność konspiracyjną w SN. Do 1941 pełnił funkcję członka Zarządu Okręgu SN Radom, a następnie przeszedł do Wydziału Organizacyjnego SN w Warszawie. W tym czasie ukończył też szkołę podchorążych w stopniu podporucznika. W II połowie 1941 został redaktorem pisma młodzieżowego "Wielka Polska".