W latach 1850–1859 występowała w Brazylii na osobiste zaproszenie cesarza Piotra II, otrzymując wówczas wynagrodzenie w kwocie 400 tysięcy franków za jeden sezon operowy. W 1860 roku występem w Lyonie zakończyła karierę sceniczną.
Zasłynęła licznymi romansami i krótkotrwałymi małżeństwami, oskarżano ją o przyczynienie się do choroby umysłowej Gaetano Donizettiego. Po przejściu na emeryturę stała się posiadaczką kilku tytułów arystokratycznych, pozbawionych jednak większego znaczenia. W 1865 roku otrzymała z rąk księcia Ernesta II tytuł baronowej Stoltzenau i hrabiny Ketschendorf. W 1872 roku po ślubie z księciem Karolem z Lesignano otrzymała tytuł księżnej Lesignano, w 1878 roku poślubiła natomiast hiszpańskiego księcia Manuela Godoi Bassano de la Paix. Pod nazwiskiem księżnej Lesignano wydała w 1880 roku pracę Les Constitutions de tons les pays civilisés, opublikowała też sześć pieśni, żadnego z tych dzieł prawdopodobnie jednak nie napisała osobiście.
Przypisy
Kategoria:Francuskie śpiewaczki operowe Kategoria:Francuskie mezzosoprany Kategoria:Urodzeni w 1815 Kategoria:Zmarli w 1903 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu