Topos może być również metaforą kruchości i marności ludzkiego życia; jeszcze inna jego interpretacja wskazuje na harmonię świata i dogłębną spójność reżyserowanego przez Boga pokazu.

Historia Topos teatru świata powstał w starożytnej Grecji, niedługo po pojawieniu się pierwszych teatrów. Platon w swoim dialogu politycznym opisał koncept, według którego ludzie są zaledwie marionetkami stworzonymi przez bogów dla własnej zabawy. Porównywał on również życie z komedią i dramatem. Stoicy traktowali życie człowieka jako narzuconą przez bogów rolę, którą odgrywając, człowiek powinien próbować zachować cnotę, w czym pomaga przede wszystkim, ich zdaniem, świadomość własnej roli. Z kolei Ojcowie Kościoła poszerzyli te idee, uważając życie ludzkie za „komedię rodzaju ludzkiego” i przeciwstawiając je życiu pozaziemskiemu, jednak w odróżnieniu od stoików uważali, że najważniejszym elementem jest wierność własnej roli, jak nakazuje wiara chrześcijańska.