thumb|Zwodowany w 1928 roku francuski ciężki krążownik „Colbert” o wyporności 10 000 ton W myśl amerykańskiej propozycji, limit dla USA i Wielkiej Brytanii wynosić miał 300 000 ton, wobec innych zaś krajów obowiązywać miały ograniczenia w proporcjach analogicznych jak dla okrętów liniowych z traktatu waszyngtońskiego. W ramach tego limitu nie miały jednak obowiązywać żadne ograniczenia w zakresie uzbrojenia poszczególnych okrętów. Wielka Brytania tymczasem zaczęła dostrzegać, że jej potrzebom bardziej odpowiadały mniejsze jednostki, toteż dążyła do zmniejszenia limitu wielkości krążowników poniżej 10 000 ton i zatrzymania w ten sposób budowy krążowników „waszyngtońskich”. Japonia natomiast, która była już zaawansowana w budowie kilku dużych krążowników, wyrażała zgodę na całkowite embargo na kolejne nowe okręty, co z kolei było nie do przyjęcia dla Stanów Zjednoczonych, które w związku z potrzebami na Pacyfiku nie chciały zrezygnować z ciężkich krążowników na rzecz krążowników lekkichLeo Marriott: Treaty Cruisers, s. 13..