W roli eksperta najczęściej występują historycy sztuki i konserwatorzy, wydający najczęściej ekspertyzy styloznawcze, rzadziej – na podstawie badań fizykochemicznych.
Jak podkreśla Andrzej Ryszkiewicz, początków istnienia zajęcia eksperta na polskim rynku sztuki należy upatrywać w roku 1990, gdy złamany został monopol pracowników państwowej Desy na wykonywanie ekspertyzA. Ryszkiewicz, O ekspertach i ekspertyzach, „Cenne, bezcenne, utracone”, 1998, nr 1/2.; Zob. także: M. Wardzyński, Rzecz o rzeczoznawcach, „Art & Business” 1999, nr 4., s. 12–13.. Pozycja ekspertów rosła wraz z rozwojem polskiego rynku sztuki, jednocześnie ze wzrostem liczby przedsiębiorstw zajmujących się handlem dziełami sztuki uczestniczącymi w wolnej grze rynkowejA. Jagielska, W. Szafrański, M. Skąpski, Eksperci i ekspertyzy na rynku dzieł sztuki, [w:] Wokół problematyki prawnej zabytków i dzieł sztuki, T. 1, red. W. Szafrański, Poznań 2007, s. 28..