W styczniu 1916 roku przełożonym Strassera został wiceadmirał Reinhard Scheer, który bezskutecznie próbował poskromić agresywne dążenie Strassera do niezależności. W dniu 28 listopada 1916 r. Strasser został mianowany dekretem cesarskim „Dowódcą sterowców”. 16 lipca 1917 r. awansowany do stopnia komandora porucznika (niem. Fregattenkapitän).
Śmierć i dziedzictwo Strasser nie dożył końca wojny. 5 sierpnia 1918 roku, podczas nocnego nalotu na Boston, Norwich i estuarium Humber, L 70 Strassera napotkał brytyjski samolot rozpoznawczy D.H.4. Major pilot Egbert Cadbury i major strzelec Robert Leckie zestrzelili L 70, na północ od Wells-next-the-Sea na wybrzeżu Norfolk. Żaden z 23 ludzi na pokładzie nie przeżył. Był to ostatni nalot sterowca na Wielką Brytanię.
Wpływ Strassera zarówno na wojnę, jak i na historię był znaczący dla przyszłości walki powietrznej. Odegrał kluczową rolę w rozwoju bombardowań dalekiego zasięgu i rozwoju sterowców szkieletowych jako wydajnego statku powietrznego, latającego na dużych wysokościach i w każdych warunkach pogodowych.