W 1889 poważnie zachorowała na obustronne zapalenie płuc. Wyjechała do Sztokholmu w odwiedziny do Kowalewskiej. W 1891 przyjaciółka zmarła. Julia przysposobiła córkę Zofii, Fufę, która uważała Julię za matkę (mówiła o niej mama Julia) i po jej śmierci przejęła majątek. W grudniu 1919 Julia doznała wylewu krwi do mózgu i zmarła. Pozostała panną.
Wykształcenie i kariera Pod opieką zagranicznych guwernantek poznawała języki obce. Korzystała z pomocy prywatnych nauczycieli. Wcześnie wykazała zainteresowanie naukami ścisłymi. Rodzice zapewnili jej dostęp do literatury specjalistycznej i pozwolili na wykonywanie eksperymentów w domu.
Rozważała studia medyczne. Ostatecznie zgłosiła się na Państwowy Uniwersytet Rolniczy w Moskwie, ale mimo poparcia profesorów jej kandydatura została odrzucona. Jesienią 1869 zaczęła studia na Uniwersytecie w Heidelbergu. Dzięki wstawiennictwu Sofii Kowalewskiej została przyjęta do laboratorium chemicznego kierowanego przez Roberta Bunsena. Julia badała związki platyny, rozdzielała jej stopy i precyzyjnie wyznaczała ciężar atomowy. Prawdopodobnie na polecenie Dmitrija Mendelejewa, z którym prowadziła korespondencję, zajęła się udoskonaleniem procesów separacji innych metali z grupy platynowców.