Znacznie przyczynił się do rozwoju techniki tańca na puentach.
Jego osiągnięcia pedagogiczne i wielka sława w całej Europie spowodowały, że zjeżdżali do niego z różnych krajów najzdolniejsi młodzi tancerze baletowi, aby podczas dłuższych lub krótszych pobytów w Paryżu szlifować pod jego kierunkiem swoją technikę tańca. Byli wśród nich także znani warszawscy artyści ówczesnego Teatru Narodowego na placu Krasińskich, wysyłani do niego przez dyrekcję Warszawskich Teatrów Rządowych na kilkumiesięczne szkolenia pod jego okiem: Antonina Palczewska i Maurice Pion (1825/1826) oraz dwukrotnie Mikołaj Grekowski (1825/1826 i 1830–1832), pierwszy polski danseur noble.
Rodzina Jean-François Coulon miał także siostrę Anne-Jacqueline Coulon, cenioną tancerkę L’Académie Royale de Musique w latach 1778–1802, partnerkę sceniczną sławnych XVIII-wiecznych tancerzy francuskich Jeana Daubervala i Auguste’a Vestrisa, późniejszą żonę baletmistrza Pierre'a Gardela. Jego syn Antoine Louis Coulon (1796–1849) również był tancerzem opery paryskiej, a następnie baletu Her Majesty’s Theatre w Londynie, gdzie od 1844 do śmierci pełnił również funkcję reżysera baletu. Także syn tego ostatniego, Eugène Coulon był nauczycielem tańca w Anglii.