W 1031 roku syn czeskiego władcy, Brzetysław, miał zaatakować i zdobyć Morawy.
Wyprawa Konrada II na Polskę (1031) Cesarz w 1031 roku zawarł pokój ze do tej pory sprzymierzonymi z Mieszkiem II Węgrami. Prawdopodobnie rządzący w tym kraju Stefan I zajął w zamian Słowaczyznę. Konrad II nie musiał już obawiać się ataku z południa i jesienią 1031 ruszył z ofensywą na Łużyce i Milsko. Tym razem niemiecki najazd okazał się być zwycięski, a Mieszko II został zmuszony do zrzeknięcia się niektórych ziem na rzecz Marchii Miśnieńskiej. W efekcie od Polski odpadły zdobycze terytorialne Bolesława Chrobrego, o które prowadził wieloletnie wojny z Henrykiem II.
Wyprawa Jarosława Mądrego na Polskę (1031) Kiedy Mieszko II był zajęty obroną Łużyc na zachodzie, ze wschodu nadchodziła wyprawa zbrojna z Jarosławem Mądrym i Mścisławem Chrobrym na czele, wspierani przez przyszłego króla norweskiego Haralda III. W 1031 roku opanowali oni grody „Lachów (Lechitów)” aż po San i przyłączyli do Rusi ziemie czerwieńską.
Ucieczka Mieszka II do Czech (1031) Zagrożony przez najeźdźców oraz prawdopodobnie buntowników Mieszko zmuszony został do ucieczki z kraju. Nie mógł zbiec na Węgry, ponieważ drogę zagradzały mu oddziały ruskie, a król Węgier Stefan nie był mu przychylny, podobnie jak pogańskie Prusy, Połabie i Pomorze.