W okresie od lipca 1937 do listopada 1938 roku był szefem sztabu 81 Dywizji Strzeleckiej.
Następnie został skierowany do Akademii Sztabu Generalnego, gdzie był słuchaczem wyższego kursu dowódców, który ukończył w 1939 roku.
Po ukończeniu kursu został szefem sztabu 49 Korpusu Strzeleckiego Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego. Brał udział w agresji na Polskę we wrześniu 1939 roku na terenie Zachodniej Ukrainy. W czasie wojny radziecko-fińskiej był szefem oddziału operacyjnego sztabu Frontu Północno-Zachodniego. Po zakończeniu wojny powrócił na stanowisko szefa sztabu 49 Korpusu Strzeleckiego i latem 1940 roku uczestniczył w operacji zajęcia Besarabii i północnej Bukowiny. W lipcu 1940 roku został zastępcą dowódcy Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego do spraw obrony przeciwlotniczej.