Jan Skarbek (ur. 15 czerwca 1885 w Paszczynie k. Dębicy, zm. 2 lutego 1951 w Oświęcimiu) – polski duchowny rzymsko-katolicki, kronikarz.
Życiorys Wykształcenie W 1909 r. dyplom ukończenia studiów teologicznych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był także absolwentem prawa tejże krakowskiej uczelni. Święcenia kapłańskie przyjął w Krakowie w 1909 r. Jego pierwszą placówką duszpasterską była parafia św. Wojciecha i św. Katarzyny w Jaworznie. W 1914 r. trafił do pobliskiej Szczakowej, a rok później do podkrakowskiego Pleszowa. W styczniu 1926 r. ks. Skarbek został proboszczem parafii Wniebowzięcia NMP w Oświęcimiu i pełnił tę funkcję aż do śmierci.
Okres międzywojenny Na stałe do Oświęcimia przybył w 1926 r. Był wieloletnim radnym miejskim. Działał w szeregu organizacji charytatywnych, społecznych i oświatowych, jak również angażował się w utrzymanie poprawnych relacji międzywyznaniowych w Oświęcimiu. W 1929 r. został przewodniczącym komitetu budowy oświęcimskiego gimnazjum (współcześnie: Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Konarskiego w Oświęcimiu). W 1934 r. otrzymał tytuł honorowego obywatela Oświęcimia.
Okres wojenny W czasie wojny ksiądz Skarbek współpracował z ruchem oporu przy obozie oświęcimskim. Angażował się w pomoc uciekinierom z obozu KL Auschwitz m.in. poprzez wystawianie fałszywych metryk chrztu.