Selznicka, przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie w latach 40. wyreżyserował szereg udanych i kasowych produkcji, w tym m.in. takie tytuły, jak: Rebeka (1940), Zagraniczny korespondent (1940), Podejrzenie (1941), Cień wątpliwości (1943), Urzeczona (1945) czy Osławiona (1946). Zrealizowane przezeń w latach 50. i 60. filmy Okno na podwórze (1954), Zawrót głowy (1958), Północ, północny zachód (1959), Psychoza (1960) i Ptaki (1963), na trwałe wpisały się do kanonu klasyki amerykańskiego kina. W trakcie 60-letniej kariery był pięciokrotnie nominowany do nagrody Akademii Filmowej w kategorii za najlepszą reżyserię.
Jego styl reżyserski obejmował płynny ruch kamery, która naśladowała spojrzenie granej postaci – stawiając tym samym widza w roli podglądacza – i filmowanie ujęć w taki sposób, aby zmaksymalizować uczucie lęku i niepokoju. W 1955 przyjął obywatelstwo amerykańskie. Otrzymał francuski Order Sztuki i Literatury w klasie Oficera, Legię Honorową w klasie Kawalera i Order Imperium Brytyjskiego w klasie Kawalera Komandora (KBE).