Od lata 1919 służba oświatowo-kulturalna w formacjach frontowych podporządkowana była Biuru Prasowemu Oddziału II Naczelnego Dowództwa WP kpt. Juliusza Kaden-Bandrowskiego. Sekcja III „Biuro Prasowe” posiadała 9 etatów i odpowiadała między innymi za działalność Uniwersytetu Żołnierskiego na froncie. W listopadzie utworzony został Wydział Kulturalno-Oświatowy, a w zakres jego kompetencji wchodziło: organizowanie nauczania początkowego żołnierzy, organizowanie czytelni żołnierskich i utrzymywanie bibliotek żołnierskich oraz ewidencja, kolportaż wydawnictw dla żołnierzy, kontrola i organizacja życia żołnierskiego przez urządzanie odczytów i pogadanek, szerzenie zasad współdziałania, tworzenie księgarń frontowych, organizacja zabaw żołnierskich, współpraca z Centralnym Urzędem Filmowym, sport, zabawy i gry. Naczelnikowi Wydziału Kulturalno-Oświatowego, oprócz dwóch etatowych oficerów Wydziału, podlegali też w sprawach merytorycznych referenci kulturalno-oświatowi frontów, grup operacyjnych, dywizji piechoty, brygad jazdy, a także referenci DOE. Z końcem końca grudnia w Oddziale II Informacyjnym Sztabu Generalnego ND WP utworzono Sekcję VI Propagandy i Opieki nad Żołnierzami. Kierował nią kpt. Adam Koc. Sekcja posiadała Wydział Oświaty Żołnierskiej z ppor. Ćwiekiem.