Był dowódcą Biura Informacji i Prasy Komendy Okręgu Poznańskiego Armii Krajowej. W Ligocie zorganizował placówkę nasłuchową. Na ich podstawie redagował komunikaty dla przełożonych i lokalne pismo konspiracyjne Armia Krajowa.
W styczniu i lutym 1945, już jawnie, walczył z rozbitymi oddziałami Wehrmachtu w okolicach Ostrowa Wielkopolskiego, jako dowódca oddziału samoobrony. Prowadził pluton ochotniczy do zdobycia poznańskiej Cytadeli. W stopniu kapitana był członkiem sztabu Wielkopolskiej Samodzielnej Grupy Ochotniczej "Warta" (współpracował wówczas z komendantem Andrzejem Rzewuskim). Był przeciwnikiem rozwiązania formacji Armii Krajowej, nie chciał też, by członkowie AK wstępowali do Ludowego Wojska Polskiego. W związku z tym wysyłał swoich żołnierzy do pracy na Ziemiach Odzyskanych. Sam przygotowywał się do studiów na Uniwersytecie Poznańskim. 21 sierpnia 1945, w wyniku zdrady członka jego oddziału o pseudonimie Burza, został zamordowany koło swojego domu, strzałem w tył głowy przez pracownika Urzędu Bezpieczeństwa w zagrodzie swych teściów Błaszczyków, w Ligocie. Pochowano go na cmentarzu w Nowej Wsi. Losy jego zabójców pozostały nieznane.
Miał syna, który urodził się już po jego śmierci.
Odznaczenia i upamiętnienie Za walkę w Armii Krajowej odznaczony został Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy.