Po demobilizacji włączył się w pracę Związku Akademickiej Młodzieży „Zjednoczenie”. Z ramienia Związku zasiadał w warszawskiej Radzie Akademickiej. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. W 1929 roku był jednym z założycieli Związku Żydów Uczestników Walk o Niepodległość Polski. Od 1932 roku piastował funkcję prezesa Związku.
Piastował liczne funkcje publiczne m.in. był członkiem Tymczasowej Rady Miejskiej m. Warszawy, Związku Miast Polskich. Z dniem 2 stycznia 1932 został awansowany do stopnia porucznika rezerwy piechoty i był przydzielony w rezerwie do 67 pułku piechoty. Posiadał wówczas 88 lokatę w swoim starszeństwie.
Po zakończeniu kampanii wrześniowej przedostał się do Anglii. Początkowo służył w I dywizjonie pociągów pancernych. 20 marca 1943 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty i wyznaczony do Armii Polskiej na Wschodzie na stanowisko techniczne. Od 19 października 1943 roku służył w 2 Korpusie Polskim. 18 października 1946 roku przybył do Anglii – pełnił funkcję zastępcy Szefa Służby Materiałowej 2 KP, 10 lutego 1947 roku przeniesiony na stanowisko zastępcy Szefa Służby Materiałowej 3 DSK.