Przełożeni polecili mu jednak dalsze studia biblijne.
Od 1936 studiował w Papieskim Instytucie Biblijnym (Biblicum) i obronił tam licencjat naukowy. W 1938 rozpoczął pracę na jezuickim wydziale teologicznym w Lyonie-Fourvière, prowadził tam wykład Pisma Świętego. W 1942 rozpoczął pracę na Wydziale Orientalnym Biblicum, jako profesor języka ormiańskiego i gruzińskiego. W 1943 obronił pracę doktorską La première version arménienne des évangiles et le Diatessaron. Étude sur les origines de la version arménienne (wyd. drukiem w 1950), napisaną pod kierunkiem Augustina MerkaPontificio Istituto Biblico. Catalogo delle dissertazioni dottorali. Od roku akademickiego 1943/1944 do 1951 pracował na obu wydziałach Biblicum, na Wydziale Biblijnym prowadził wykłady z egzegezy listów św. Pawła. W 1945 został dziekanem Wydziału Biblijnego, a w 1951 zaprzestał pracy na Wydziale Orientalnym.
Na Wydziale Biblijnym zajmował się w kolejnych latach egzegezą Nowego Testamentu i teologią biblijną, podejmował tematykę grzechu, w tym grzechu pierworodnego. W swoich pracach podkreślał przymiot miłosierdzia Boga, objawiony w Jezusie Chrystusie. Dla Biblii Jerozolimskiej przetłumaczył List do Rzymian i List do Galatów.