191-202.
Za wyborem miejsca przemawiało optymalne położenie na wysokości około 750 m n.p.m., równomierne nasłonecznienie tarasowo opadającego stoku, osłoniętego od północy i północnego zachodu dzięki naturalnym warunkom terenowym, mała wilgotność powietrza i otaczające teren rozległe lasy, w większości iglasteJadwiga Dobrzyńska: Sanatorium w Istebnej na Śląsku Cieszyńskim, [w:] "Architektura i budownictwo", R. 13, 1937 Warszawa, nr 11–12, s. 391–415. Prace budowlane rozpoczęto w 1931, a zakończono w 1938 roku, lecz już w czerwcu 1937 r. obiekt przyjął pierwszych pacjentów. Jego poświęcenie i uroczyste otwarcie miało miejsce w sierpniu tegoż roku, w trakcie trwającego w Wiśle „Tygodnia Gór”. Końcowy koszt budowy wyniósł 2 450 000 zł. Powstał największy przed II wojną światową obiekt sanatoryjny w II Rzeczypospolitej, dysponujący własną 7-klasową szkołą powszechną, który miał w pewnej mierze odciążyć znaną wówczas z klimatycznych walorów Rabkę. Zaliczany był wówczas do największych i najnowocześniejszych tego typu obiektów w Europie. brak|mały|355x355px|Budowa sanatorium, 1936 r. Architektura i wyposażenie Na powierzchni ok. 80 tys. m² powstał zespół kilkunastu budynków o łącznej kubaturze 75 tys. m³, stanowiący interesujący przykład architektury funkcjonalistycznej.