23 maja 1902 został wybrany prezesem wydziału Towarzystwa Rozwoju i Upiększania Miasta Rzeszowa•, ponownie wybrany 25 maja 1903.
W listopadzie 1903 został przeniesiony do służby w C. K. Ministerstwie Spraw Wewnętrznych w Wiedniu, gdzie był przydzielony początkowo w randze starosty z tytułem i charakterem radcy namiestnictwa, a od około 1904 jako radca namiestnictwa, od około 1905 przydzielony do C. K. Ministerstwa Handlu, od około 1906 z tytułem radcy dworu od około 1908 w charakterze extra statum• i pozostawał tam w użyciu u kresu I wojny światowej w 1918
W 1896 otrzymał tytuł c. k. podkomorzego. Otrzymał tytuły honorowego obywatelstwa miast Tobitschau (około 1897), Gródek (1901), Janów (około 1901). Był też znany jako koneser sztuki. Swoje zbiory ofiarował do Muzeum Narodowego, zaś cały majątek (dobra zieskie Krzeczowice, Bóbrka, Krawica, Cestynia i papiery wartościowe) zapisał Polskiej Akademii Umiejętności. Zastrzegł przy tym że majątek będzie po wieczne czasy oddzielnie administrowany jako fundusz jego imienia, a dochód z niego zostanie przekazany na stypendia dla młodych ludzi, studiujących nauki rolnicze i leśnictwa oraz wydawnictwa i nagrody z tych dziedzin
Zmarł 1 czerwca 1922.