Od 1982 oficer polityczno-wychowawczy oraz wykładowca w studium podyplomowym Ośrodka Kształcenia Kadr Wywiadu. W latach 80. był zastępcą naczelnika i naczelnikiem Wydziału V (odpowiedzialnego za wywiad w zakresie przemysłu ciężkiego). Od 1986 zastępca dyrektora, a od 1 listopada 1989 do 31 lipca 1990 dyrektor Departamentu I MSW (w stopniu pułkownika). W lutym 1990 wszedł w skład zespołu ds. utworzenia Urzędu Ochrony Państwa. Został funkcjonariuszem UOP i w jego ramach pierwszym szefem Zarządu Wywiadu (zasłynął wówczas przeprowadzeniem Operacji Samum). Z jednostki tej odszedł na około rok, gdy MSW kierował Antoni Macierewicz, przeszedł wówczas do pracy w spółce Inter Ams. Od stycznia do grudnia 1993 doradzał Andrzejowi Milczanowskiemu.
Od 3 grudnia 1993 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, odpowiedzialnego za nadzór nad służbami specjalnymi, Strażą Graniczną i policją. Odwołano go 23 grudnia 1995 po tym, jak złożył doniesienie do prokuratury dotyczące afery Olina). W trakcie pełnienia urzędu odpowiadał za – według jego deklaracji legalne – niszczenie dokumentów z archiwum resortu. Na dzień przed odwołaniem 22 grudnia 1995 awansowany na stopień generała. Później był m.in. wicedyrektorem ds.