Budynek był później wielokrotnie przebudowywany.
W 1524 w Mansjonarii zmarł książę mazowiecki Stanisław. W 1526 jego siostra Anna nadała mansjonarzom parcelę przylegającą do ich nieruchomości od strony wschodniej z przeznaczeniem na powiększenie budynku.
W II połowie XVI wieku kamienica była przebudowywana, najpierw przez Antonia Vascontiego, a następnie (ok. 1575) prace prowadził późniejszy twórca Zamościa Bernardo Morando. Kolejna przebudowa, która miała miejsce w 1688, nadała budynkowi cechy barokowe. Pozostałością po niej jest boniowany kamienny portal z zatartą datą „1688” i zwornikiem z dwiema skrzyżowanymi strzałami. Usunięto wtedy drewniane stropy w przyziemiu i wprowadzono ceglane sklepienia. W stopniowo zabudowywanej tylnej części działki powstały trzy nierównej wysokości skrzydła i niewielki dziedziniec. Przed 1790 kamienica frontowa i skrzydło od strony Dziedzińca Kuchennego Zamku Królewskiego zostały podwyższone o jedną kondygnację.