W październiku 1917 przebywał w Szpitalu Rezerwy nr 1 Armii Austro-Węgierskiej w PrzemyśluPocztówka Władysława Kotarbińskiego do Feliksy Szałwińskiej z 28.10.1917 r.. Następnie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 17 maja 1922, za postawę wykazaną podczas I wojny światowej, odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy. Dekoracji w imieniu marszałka Józefa Piłsudskiego dokonał gen. Edward Śmigły-Rydz w asyście generałów: Karola Trzaska-Durskiego, Bolesława Roji, Mieczysława Norwida-Neugebauer, Leona Berbeckiego, Stefana Suszyńskiego, Mieczysława Kulińskiego, Gustawa Orlicz-Dreszera, Tadeusza Piskora i innych.
Po wojnie, 1 lipca 1922 przeniesiony do rezerwy w stopniu chorążego. Do 1927 pracował m.in. jako urzędnik w PKO w Warszawie. 29 listopada 1927 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 1119. lokatą w korpusie oficerów rezerw piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił go do 14 Pułku Piechoty we Włocławku. W latach 1928–1929 był zatrudniony w Straży Granicznej jako oficer. Następnie, ze wglądu na chorobę, przez dwa lata nie pracował, a od 1932 do końca lutego 1933 był pracownikiem Urzędu Skarbowego w Łodzi.