Powojenna gwiazda teatru do 1981 roku wystąpiła w ponad 200 pierwszoplanowych rolach, później zajęła się pracą reżyserską, mając w dorobku 69 przedstawień, głównie oper, operetek, musicali, komedii muzycznych. Uprawnienia reżyserskie zdobyła w 1984 roku, ale jej debiutem reżyserskim była Jadzia wdowa (1977) w Teatrze Wybrzeże.
Zajmowała się także działalnością pedagogiczną. Wspólnie z reżyserem Ryszardem Majorem założyła Studium Aktorskie przy Teatrze Wybrzeże, gdzie w latach 1977–1985 prowadziła zajęcia. Wykładała także w Studium Wokalno-Aktorskim przy Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni.
Była zasłużoną członkinią ZASPu, w latach 1961–1965 przewodniczącą gdańskiego Oddziału SPATiF-ZASP.
W 2000 roku wydała książkę wspomnieniową „Ostatni gong”.
Od 1944 roku była żoną dyrygenta i kompozytora Sylwestra Czosnowskiego.
Zmarła w Gdańsku, pochowana 7 sierpnia 2021 roku na cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera 47A-13-3).