Wyszła za mąż za sąsiedniego właściciela ziemskiego Cyryla Czarkowskiego herbu Habdank (właściciel dóbr Wysuczka w tym tamtejszy zamek, Wołkowce, Piszczatyńce, Wierzchniakowce). Po ślubie osiedli w majątku Wołkowce. Oboje mieli córkę zmarłą w dzieciństwie i do końca życia pozostali bezdzietni.
Żyła na emigracji w Paryżu. W 1862 owdowiała. Za życia męża i już jako wdowa do ostatnich swych dni przyjaźniła się z Wiktorem Osławskim. Zamieszkiwała pod paryskim adresem 30 Avenue des Champs-Élysées.
Była filantropką. Została określona jako „wspaniała fundatorka i protektorka wielu humanitarnych i dobroczynnych zakładów polskich”. Była fundatorką wielu stypendiów dla rzemieślników. Wyposażała rękodzielników i przemysłowców, ufundowała zakład dla sierót, hojnie obdarowała zakład dla ciemnych, głuchoniemych i nieuleczalnie chorych, stworzyła internat dla seminarzystek. W 1890 złożyła w banku hipotecznym kapitał w wysokości 122 tys. złr. na zakład dla sierot (nie doszło do skutku utworzenie z tej kwoty miejskiego Zakładu dla Sierot imienia Maryi Felicyi z Hr. Golejewskiej Czarkowskiej we Lwowie).