prowadził tam zajęcia do 1869, a w latach 1873–1906 wykładał statystykę w Szkole Handlowej Kronenberga.
W 1876 został powołany przez prezydenta Sokratesa Starynkiewicza na kierownika Sekcji Statystycznej magistratu miasta Warszawy, którą kierował do swojej śmierci w 1908.
Był w gronie członków założycieli Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (1907), przewodniczył Wydziałowi II Towarzystwa.
Jego zainteresowania naukowe obejmowały statystykę opisową i demografię. Prowadził m.in. badania statystyczne dotyczące zabudowań, ludności, przemysłu rzemieślniczego i fabrycznego XIX-wiecznej Warszawy, a także uchodźstwa zarobkowego chłopów w Królestwie Polskim (i innych kwestii związanych z rolnictwem). W 1882 kierował pierwszym jednodniowym spisem ludności Warszawy, w 1897 uczestniczył w pierwszym ogólnym spisie ludności Cesarstwa Rosyjskiego i Królestwa Polskiego.