Licytacja Po zadaniu kompletu pytań prowadzący proponował zawodnikowi pieniądze za wykupienie kopert, przy czym uczestnik nie znał wartości swoich kopert, zatem nie mógł bezpośrednio ocenić, czy propozycja prowadzącego była korzystna. Gracz miał prawo konsultować swoje decyzje z zasiadającą na widowni osobą towarzyszącą (która także nie znała ukrytych stawek). Prowadzący znał zawartość kopert i w porozumieniu z producentami programu (za pomocą słuchawki w uchu) proponował różne oferty. Prowadzący podczas licytacji wielokrotnie blefował, np. odkupował za duże pieniądze koperty o niskiej wartości, nie zgadzał się na wykupienie koperty o dużej wartości, używał stwierdzeń typu „przyrzekam, że w jednej z kopert jest −100%” albo „w kopertach na pewno nie ma minusa”, choć nie była to prawda, stosował różne techniki manipulacji i negocjacji. Zadaniem gracza było rozpracowanie taktyki gospodarza programu i przyjęcie (lub zachęcenie prowadzącego do przyjęcia) takich ofert, które pozwolą mu na zakończenie gry z jak największym dorobkiem.