Życiorys W 1905 został wydalony ze szkoły średniej z zakazem kontynuowania nauki w Rosji z powodu udziału w strajku szkolnym. Dla kontynuacji nauki wyjechał za granicę, uczęszczając na Wydział Dyplomatyczny Ecole Libre des Sciences Politiques w Paryżu (1906–1908). Po uzyskaniu dyplomu kontynuował studia do 1910 na Uniwersytecie w Brukseli, gdzie uzyskał doktorat w dziedzinie nauk politycznych i administracyjnych na podstawie pracy o unii polsko-litewskiej. Już w tym okresie wydał pierwszą pracę na temat recepcji twórczości J.J. Rousseau w Polsce, a także drugą, nt. Konstytucji 3 Maja. Kolejne dwa lata uzupełniał wykształcenie w Genewie, Rzymie i Paryżu.
Po powrocie na ziemie polskie osiadł z przyczyn zdrowotnych w Zakopanem, podejmując pracę w tamtejszej bibliotece. W czasie I wojny światowej nadal przebywał w Zakopanem, współpracując ze Stefanem Żeromskim w ramach Towarzystwa Biblioteki Publicznej i angażując się w środowisko Polaków z Królestwa Polskiego, którzy przymusowo przebywali w tym mieście. Jako bibliotekarz wypożyczał Nadzieżdzie Krupskiej książki, które brała ona dla Władimira Lenina. W 1916 lub 1917 wyjechał do Warszawy, gdzie podjął pracę w Bibliotece Krasińskich, angażując się jednocześnie z bratem Bolesławem w tworzenie Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich m.in.