Tor przez kolejne lata wykorzystywany był do rozgrywania zawodów kolarskich, a także motocyklowych i samochodowych.
Po II wojnie światowej, w styczniu 1946 roku, obiekt został przekazany Związkowi Robotniczych Stowarzyszeń Sportowych, który następnie oddał go w zarządzanie Robotniczemu Klubowi Sportowemu TUR (w roku 1957 na bazie RKS TUR powstał klub sportowy Społem Łódź). W sierpniu 1946 roku przystąpiono do odbudowy zniszczeń wojennych, a pierwsze zawody (mistrzostwa Polski w drużynowym wyścigu na 4000 m na dochodzenie) rozegrano 11 sierpnia 1946 roku. Po zakończeniu sezonu w 1946 roku przystąpiono do dalszych prac, m.in. wyremontowano już istniejącą trybunę i wybudowano nową, usypano wał ziemny dla publiczności i ustawiono drewnianą bandę wokół toru. Pojemność obiektu po modernizacji wynosiła 8000 widzów (z czego 2000 miejsc było siedzących). W tym samym okresie ogrodzono również teren toru kolarskiego, wyłączając go z przestrzeni Parku Helenów. W okresie PRL-u wewnątrz toru znajdowały się tory łucznicze, boiska do gier zespołowych, korty tenisowe i strzelnica sportowa. Wielokrotnie przeprowadzane były na nim zawody sportowe, w tym mistrzostwa Polski, wychowało się na nim wielu utytułowanych zawodników. Obiekt był często modernizowany, m.in. w 1962 roku obok toru, od strony zachodniej, wybudowano pawilon klubowy. Od lat 70.