o barwie od ochrowobrązowej do oliwkowobrązowej, czasami także żółtozielonkawa, na środku nieco ciemniejsza. Blaszki Wąskie, przyrośnięte z ząbkiem lub nieco zbiegające przyrośnięte, początkowo kremowobiałe, potem żółtawobiałe. Trzon Wysokość 4–6 cm, szerokość 1–2 cm, twardy, walcowaty ze spiczastą podstawą, pełny. Powierzchnia sucha, biaława, w górnej części nieco łuskowata, przy podstawie ochrowożółtawa lub ochrowobrązowa. Uszkodzony żółknie. Miąższ W środku gruby i mięsisty, o barwie od białej do brudnobiałej, po uszkodzeniu żółknie. Smak delikatny, nieco korzenny, zapach nieco selerowy lub podobny do smaku mleczaja selerowego.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie gąski karbowanej w Ameryce Północnej, i Europie. Władysław Wojewoda w zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski przytacza tylko jedno stanowisko z uwagą, że rozmieszczenie tego gatunku i stopień zagrożenia nie są znane. Liczne i bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków rzadkich i wartych objęcia ochroną.