W 1979 był stypendystą wizytującym w Laboratorium Mikrofal i Półprzewodników na Uniwersytecie Lille I we Francji. Od 1988 był kierownikiem Zakładu Teorii i Techniki Mikrofalowej Instytutu Telekomunikacji i Akustyki.
Przedmiotem jego badań było rozwiązywanie problemów granic elektromagnetycznych dla linii transmisyjnych i falowodów typu mikropaskowego, projektowanie mikrofalowych układów scalonych oraz projektowanie systemów i komponentów antenowych do zasilania mikrofalami. Jego badania były związane z analizą terenową cylindrycznych wnęk mikrofalowych stosowanych w wielodiodowych sumatorach Gunna, spektrometrach rezonansu paramagnetycznego fali ciągłej i elektronów impulsowych, oraz projektowanie sieci formujących wiązkę dla anten z układem fazowym.
Był autorem lub współautorem 9 patentów.
Brał udział w pracach Sekcji Mikrofal i Radiolokacji przy Komitecie Elektroniki i Telekomunikacji Polskiej Akademii Nauk. Był też członkiem Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej.