XX wiek W trakcie II wojny światowej przy ulicy mieściły się biura Judenratu. Dokonano w związku z tym podziału tak, aby od nr 11 do końca strony nieparzystej budynki były do dyspozycji Rady Żydowskiej, a od nr 14 do końca po stronie parzystej na mieszkania pracowników Urzędu Pracy oraz instytucji niemieckich. Wzdłuż ulicy aż do końca okupacji znajdował się drut kolczasty.
Zabytki i otoczenie Kamienica Grodzka 1 mały|W tle widoczna kamienica Grodzka 1 od strony Rynku Jest to boczna oficyna kamienicy przy rynku (Nr 6). Powstała po pożarze z roku 1575. Jest przyozdobiona barokowymi malowidłami z drugiej połowy XVII wieku. Po przebudowie dodano do niej attyki ze szczytami. Po 1630 właścicielami byli Cichoszewscy, posiadali oni w kamienicy aptekę i skład win. Od 1675 znajdowało się w niej seminarium księży świeckich. Po upadku powstania styczniowego kamienica przeszła na własność Skarbu Państwa, a w 1871 sprzedano ją rodzinie Margulesów. W trakcie renowacji kamienicy w 1954 roku dokonano swobodnej rekonstrukcji attyki z grzebieniem o architektonicznych streczynach. Na attyce umieszczono sgrafitta przedstawiające sceny z życia kupieckiego, autorstwa Lecha i Heleny Grześkiewiczów.