Zarodniki konidialne tworzy rzadko lub wcale. Stan płciowy Z. cellare jest trudny do określenia. Rzadko lub nigdy nie występuje w postaci anamorfy. Przez niektórych mykologów jest określany jako amorficzny lub znajdujący się w stanie pośrednim między anamorfą a teleomorfą, inni uważają, że jest sterylny i rozmnaża się tylko przez fragmentację. Oczekiwane są dalsze spostrzeżenia na ten temat, zanim poznamy rozmnażanie tego gatunku. Ten aspekt jego cyklu życiowego sprawia, że Z. cellare jest wyjątkowy wśród większości innych workowców.
W laboratorium Zasmidium cellare może być hodowany na różnych podłożach, w tym na agarze MAA, PdA i mące kukurydzianej, na podłożach niskowęglowodanowych (np. 10 g/l glukozy + 10 g/l peptonu)
Z. cellare jest morfologicznie bardzo podobny jest do Cladosporium sphaerospermum, który powszechnie występuje na sufitach pryszniców i może żywić się olejem zawartym w farbach. C. sphaerospermum bardzo trudno jednak pozbyć się, Z. cellare natomiast wymaga bardzo niewiele ingerencji, aby zahamować jego wzrost. Nawet niewielka tylko dbałość o czystość piwnicy może zapobiec jego rozwojowi. Stalowe zbiorniki do starzenia są kolejnym inhibitorem jego wzrostu. Stal jest mniej porowata niż drewno i zapobiega dyfuzji oparów alkoholu do środowiska i już to może wystarczyć do wyginięcia Z.